تبلیغات
هیئت امام رضا(ع) - دوستی

دوستی

سول خدا (ص) فرمود:
اگر تمام خلق بر دوستی علی(ع)جمع می‏شدند (و با دوستی علی(ع)از دنیا می‏رفتند) خداوند دوزخ را نمی‏آفرید. آری جهنم برای دشمنان علی(ع)است.
می‏پرسید پس دوستان آقا علی(ع)که با گناه از دنیا رفته‏اند چه می‏شود؟
پاسخش آنستکه اولا دوستان آقا علی(ع)با توبه می‏میرند و خود حب علی(ع)موجب با توبه رفتن از این عالم است و ثانیا اگر بر فرض آلوده از اینجا رفت در برزخ پاک می‏شود.
روایت مشهور نبوی (ص) را شنیده‏اید که دوستی علی(ع)حسنه‏ای است که با آن هیچ گناهی ضرر نمی‏زند و دشمنی علی(ع)گناهی است که هیچ حسنه‏ای با آن سودمند نمی‏باشد.
البته وجوه متعددی در معنی آن حدیث شریف است که محقق قمی در جامع الشتات نقل کرده است هر که خواست مراجعه کند.
دوستی علی(ع)نعمتی است که در هر دلی باشد گناه با آن دوستی ضرر نمی‏زند و دشمنی آقا علی(ع)بلا و مصیبتی است که هر چه هم حسنه از صاحبش سر بزند بکارش نمی‏خورد.
دوستی علی(ع)موجب پاکی از گناهان می‏شود، اگر گناهانش هم زیاد باشد در برزخ مقداری از محبوب محجوب می‏ماند. تا گناهانش چقدر باشد. اگر بر فرض به قیامت کشید و به جهنم رفت، بالاخره دست علی(ع)او را می‏گیرد و بیرونش می‏آورد.
محقق قمی می‏فرماید: خلود در جهنم یعنی همیشه در آتش ماندن، برای غیر دوستان علی(ع)است و شاید معنی حدیث هم همین باشد که با دوستی علی(ع)هیچ گناهی او را همیشه در جهنم نگه نمی‏دارد، ضرری که موجب خلود در آتش باشد ندارد هر چند بعد از سیصد هزار سال عذاب باشد.

مرا بدل بخدا جز ولای حیدر نیست 
کسی بغیر علی(ع) وارث پیمبر نیست‏

سوای حُبّ محمد ورای مهر علی(ع) 
مرا هوی و هوس هیچ در دل و سر نیست‏

ز مصطفی که بود تاج تارک لولاک 
چو بگذریم، کسی با علی(ع) برابر نیست‏

علی(ع) است سلسله جنبان عالم امکان 
بجز علی(ع) به محمد (ص) کسی برادر نیست‏

علی(ع) است شاه ولایت، علی(ع) است شیر خدا 
گواه رفعت شانش از این دو برتر نیست‏

زبان ناطقه لال است در مدیح علی(ع) 
هزار مرتبه گویم اگر مکرّر نیست‏

منبع : کرامات العلویه، علی(ع) میر خلف زاده‏، نشر مهدی یار


[ جمعه 14 آذر 1393 ] [ 09:34 ب.ظ ] [ مدیر وبسایت ]